Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Search in pages
Filter by Categories
IT و سفر
آخرین-ترند ها
آداب و رسوم
آسیا
آفریقا
آموزش
اپلیکیشن های گردشگری
اخبار
اروپا
اصفهان گردی
اطلاعیه ها
ایران گردی
بهترین هتل ها
بوم گردی
تاریخی
ترین ها
تور لیدر شو
توریسم+
جاذبه ها
جزوات تورلیدری
جغرافیا
جهانگردی
خدمات رستوران
دانستنی های گردشگری
دسته‌بندی نشده
دیجیتال مارکتینگ و گردشگری
راهنمای تور ایرانگردی
راهنمای تور بین المللی
راهنمای سفر به...
رسانه ها
رستوران
روحیات ملل
سوغات و صنایع دستی
شخصیت ها
شناخت اماکن باستانی
طبیعت ایران
طبیعت گردی
عکس
غذای بین الملل
فیلم و کلیپ
قوانین و مقررات گردشگری
گردشگری الکترونیک
معرفی شخصیت ها
مفاهیم گردشگری
مقاصد برتر جهان
مکان های گردشگری
موزه
میراث جهانی یونسکو
نکات ضروری سفر
هتلداری
هتلداری

Tag - درآمد زایی

گردشگری پایدار چگونه موجب رونق اقتصاد در جامعه می شود.

رایج ترین نگاه به جهانگردی در جهان معاصر رویکرد اقتصاد محور است. گردشگری یکی از منابع عمده درامدزایی و ایجاد اشتغال در جهان به شمار میرود. جان مینارد کینز اقتصاددان مشهورانگلیسی معتقد بود رشد اقتصادی که خود ناشی از سرمایه گذاریست دراینده میتواند ایجاد اشتغال و درامد نماید.
کینز معتقد بود رشد اقتصادی زمانی حاصل خواهد شد که میزان تزریق پول به اقتصاد از میزان نشت ان بیشترباشد. لزوما نباید درامدهای حاصله از گردشگری را به خود این صنعت یا خدمات اختصاص داد بلکه بهتر ان است که این درامدها را صرف امور زیزبنایی و بنیادی جامعه نمود که در دراز مدت اثرات مثبت خود را بر گردشگری خواهد گذاشت مثل احداث بزرگراه ها، ریل های استاندارد، توسعه ناوگان هوایی، خطوط کشتیرانی وکاهش الودگی محیط زیست.

گردشگری و اشتغال:

۱- اشتغال مستقیم اشخاصی که در موسسات مرتبط با جهانگردی کار می کنند از قبیل هتل ها، رستورانها و فروشگاه های توریستی و ازانسهای سیر و سفر.

۲- اشتغال غیرمستقیم مشاغل ایجادشده در بخش های عرضه از قبیل کشاورزی، شیلات و صنایع.

۳- اشتغال القایی اشخاصی که از طریق خرج کردن درامدی که شاغلان مستقیم و غیرمستقیم کسب کرده اند،حمایت می شوند. فرصتهای شغلی که در این زمینه وجود دارد موقتی است و مهمترین دلیل برای جریان شغلی زیاد در این بخش عدم امنیت شغلی در این حوزه است.

اگر منافع گردشگری در سطح جوامع و مناطق یک کشور به درستی توزیع شود می تواند سطح زندگی مردم را بهبود بخشد. به همین دلیل توسعه گردشگری با رویکرد پایدار در کشورهای کمتر توسعه یافته عامل مثری در مقابله با فقر و موجب بهبود کیفیت زندگی مردم و افزایش رفاه اجتماعی می شود.
در دوران مدرنیته دیدگاه (فراگیر جهانی شدن )، با جریان گسترده و الگوهای مستقل از مکان و زمان خود، امکان سلطه ای بدون محدودیت را برای صنعت جهانگردی فراهم ساخت و جهانگردی در کلیه زمینه های اجتماعی، حمل و نقل، ارتباطات، سیستم های اقتصادی و ….تحت تاثیر فرایند جهانی شدن قرارگرفت. از این رو بهره برداری نامناسب و استفاده بیش از اندازه و تجاوز به منابع طبیعی و اجتماعی برای دستیابی به منافع اقتصادی بیشتردر اثر پدیدار شدن این دیدگاه به وجود امد. به این شیوه رایج از گردشگری، شیوه انبوه گفته می شود که درست در مقابل شیوه گردشگری با رویکرد پایدار قرار گرفته است. در سال ۱۹۹۶ میلادی سازمان جهانی گردشگری WTO، جهانگردی پایدار را شیوه ای از جهانگردی تعریف کرد که در عین برطرف کردن کلیه نیازهای اقتصادی، اجتماعی و محیط به مدیریت کلیه منابع و تامین نیازهای کشورهای میزبان و حفظ این امکانات جهت برآورده ساختن نیاز آیندگان می پردازد.

راهکارهایی برای گردشگری پایدار توسط جامعه بین المللی اکوتوریسم (TIES) ارایه شده است. باید توجه داشت که این شیوه ها برای هر مکان به صورت منحصر به فرد اتخاذ می شوند:

  • جلوگیری از اثرات منفی ای که می تواند در اثر بازدید جهانگردان باعث تخریب و آسیب رساندن به پیوستگی و هویت محیط های طبیعی و فرهنگی گردد.
  • آگاه ساختن گردشگران نسبت به اهمیت اهداف مورد نظر و ارایه راه حل هایی برای همکاری آنها.
  • هدایت بخش بزرگی از درآمدهای حاصل از این صنعت در جهت حفاظت و مدیریت از منابع و مناطق طبیعی.
  • تلاش برای افزایش سود آوری اقتصادی این صنعت و هدایت درآمد حاصل از آن به سوی اجتماعات محلی و کسانی که در مجاورت مناطق گردشگری زندگی می کنند.
  • تاکید بر نیاز به انتخاب رویکرد پایدار در توسعه این صنعت.
  • اطمینان از اینکه توسعه صنعت گردشگری در منطقه مورد نظر از ظرفیت پذیری اجتماعی و محیط طبیعی آن منطقه فراتر نرود.
  • تلاش برای افزایش درآمد این صنعت با بهره برداری از خدمات و امکانات بومی و محلی.
    کاهش میزان مصزف منابع تجدید ناپذیر.
  • استفاده از زیر ساخت هایی که با رویکرد حساس نسبت به محیط طراحی شده اند.
    حفاظت از زیستگاه های گیاهی و حیوانی.
  •  همکاری همه جانبه بین کلیه عوامل موثر نظیر دولت، سازمان های مردمی و مردم محلی.
  • تشویق برای ایجاد احساس مسئولیت فیزیکی وذهنی نسبت به محیط های اجتماعی و فرهنگی در کلیه افراد.

 

گردآوری: پریسا جانقربان

منبع:

http://bahramabedini.ir

Read more...