Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Search in pages
Filter by Categories
IT و سفر
آخرین-ترند ها
آداب و رسوم
آسیا
آفریقا
آموزش
اپلیکیشن های گردشگری
اخبار
اروپا
اصفهان گردی
اطلاعیه ها
ایران گردی
بهترین هتل ها
بوم گردی
تاریخی
ترین ها
تور لیدر شو
توریسم+
جاذبه ها
جزوات تورلیدری
جغرافیا
جهانگردی
خدمات رستوران
دانستنی های گردشگری
دسته‌بندی نشده
دیجیتال مارکتینگ و گردشگری
راهنمای تور ایرانگردی
راهنمای تور بین المللی
راهنمای سفر به...
رسانه ها
رستوران
روحیات ملل
سوغات و صنایع دستی
شخصیت ها
شناخت اماکن باستانی
طبیعت ایران
طبیعت گردی
عکس
غذای بین الملل
فیلم و کلیپ
قوانین و مقررات گردشگری
گردشگری الکترونیک
معرفی شخصیت ها
مفاهیم گردشگری
مقاصد برتر جهان
مکان های گردشگری
موزه
میراث جهانی یونسکو
نکات ضروری سفر
هتلداری
هتلداری

Tag - دین زرتشت

آشنایی با جشن مهرگان یکی از بزرگ ترین جشن های زرتشتیان

پیشینه جشن مهرگان

مهر یا میترا، خدای نور و روشنایی و خدای ناظر بر عهد و پیمان در میان اقوام آریایی از حرمت و احترام بسیار بالایی برخوردار بود و حتی این نفوذ و احترام در زمان زردشت نیز تداوم یافت. اهورامزدا در اوستا این گونه مهر را می ستاید:

«میترا را در بزرگی و مقام هم سان خویش آفریدم»

این مقام ویژه سبب شد که ایرانیان باستان اولین ماه پاییز و روز شانزدهم هر ماه را مهر بنامند. نفوذ میترا  تنها محدود به ایران نبود بلکه این دین در غرب نیز رواج فوق العاده داشت. همزمان با حکومت اشکانیان میتراییسم توسط جنگاوران رومی در سراسر روم گسترش یافت. زمانی که امپراتور روم کنستانتین، دین مسیحیت را بعنوان دین رسمی برگزید میتراییسم همچنان به نفوذ خود ادامه داد تا اینکه کلیسا مجبور شد بسیاری از مراسمات مهر را وارد دین مسیح کند و از این طریق به مبارزه با انتشار این دین بپردازد. از جمله این مراسمات  تولد حضرت مسیح است که آن را ۲۱ دسامبر قرار دادند که همان تولد میترا یا مهر مقدس است و بعدها به علت کبیسه و اشتباهانی که روی داد به ۲۵ دسامبر تغییر یافت.

 

 مهرگان در دوران باستان

مهرگان یکی از جشن های بزرگ ایران باستان است و از چنان اهمیتی برخوردار بود که آن را هم ردیف نوروز میدانستند چرا که  در تقویم اوستایی نوروز آغاز تابستان بزرگ و مهرگان آغاز زمستان بزرگ بود. در اساطیر ایرانی این جشن را به فریدون نسبت میدهند که در این روز توانست ضحاک را شکست دهد و در کوه دماوند اسیر کند. هخامنشینیان آغاز سال را  پاییز و مهرگان می دانستند و بسیاری از مراسم های نوروز مانند خانه تکانی، دادن پیشکش به شاهان وآمدن پیک خجسته برای باخبر کردن مردم در این جشن برگزار می گردید. تنها در دوره ساسانیان، نوروز یا اعتدال بهاری بعنوان آغاز سال انتخاب گردید و در فرهنگ ما تداوم یافت با این وجود جشن مهرگان تا دوران پس از اسلام نیز باشکوه هرچه تمام برگزار می گردید و حتی ایرانیان در این روز پیشکش هایی به حاکمان مسلمان خود می کردند.  هنوزهم مهرگان در ردیف جشن های بزرگ زردشتیان است.  جشن مهر بر اساس تقویم اوستایی برابر با ۱۶ مهر ماه است اما بدلیل اینکه در تقویم شمسی ماه های بهار و تابستان را ۳۱ روز محاسبه می کنند این جشن امروزه در ۱۰ مهر برگزار می گردد

مراسم جشن مهرگان

زردشتیان از چند روز قبل با خانه تکانی و بخشیدن لباس های تابستانی به دیگران به پیشواز مهرگان می روند. در این روز لباس نو می پوشند و سفره ای ارغوانی رنگ پهن می کنند. بر روی سفره کتاب اوستا، سرمه دان، گلاب، شیرینی، میوه( بویژه انار و سیب) می گذارند. اطراف سفره را با گل های رنگا رنگ و شاخه های بید، زیتون و انار که معتقدند نگاه کردن به آنها شگون دارد تزیین می کنند همچنین در میان سفره ظرف آبی می گذارند ودر آن چند سکه و آویشن می ریزند . آویشن  به دلیل بوی خوب آن جز گیاهان مقدس زردشتیان است که برای تزیین در اطراف سفره گذاشته می شود. از دیگر خوردنی هایی که بر سفره گذاشته می شود آجیل است که زردشتیان به آن لرک می گویند و شباهت زیادی با آجیل مشکل گشا دارد. در تعلیمات زردشت قربانی کار ناپسندی است اما با توجه به اهمیتی که قربانی در نزد خدای میترا دارد در این روز گوسفندی را که با آداب خاص پرورش داده اند قربانی می کنند و گوشت ریش ریش شده آن را در بین مردم تقسیم می کنند. از غذاهایی که بر سفره گذاشته می شود مرغ یا گوسفند بریان است که به آن اندوم می گویند بخشی از این غذا بر بالای پشت بام گذاشته می شود تا اسب میترا از آن بخورد. دراین روز روغن بان یا بیدمشک بر بدن می مالند سپس در هنگام ظهر همه افراد خانواده بر گرد سفره جمع می شوند و دعا می خوانند و به یکدیگر شادباش می گویند، به چشم سرمه می کشند و به شادی و پایکوبی می پردازند.

گردآوری: راضیه جهانگیری

Read more...

آشنایی با دخمه یا برج خاموشان زرتشتیان و شناخت اسرار آن

دخمه

در ۱۵ کیلومتری جنوب شرق یزد در منطقه صفاییه مکانی قرار دارد که به نام دخمه ، برج سکوت یا برج خاموشان نام گرفته است . این سازه بر روی یک کوه رسوبی و کم ارتفاع قرار دارد و مکانی است که زرتشتیان مردگان خود را بر طبق آیین دینی در آن می گذاشتند . دخمه سمت راست گلستان نامیده می شود و دخمه سمت چپ  مانکجی نام دارد که به همت مانکجی هاتریا از پارسایان هند ساخته شده است . گفته شده در دوران سلطنت ناصرالدین شاه قاجار پارسیان هند که از بیداد و فشار وارده بر همکیشان خود در ایران آگاهی یافته بودند نماینده عالی رتبه ای را به نام مانکجی به ایران فرستادند . او نزد شاه شکایت برد و توانست تا حد زیادی از فشار ها بکاهد .

دخمه

زرتشتیان به دخمه دوزگه یا دادگه می گویند که منظور همان دادگاه الهی است . در آیین زرتشت برای جلوگیری از آلودگی خاک و پاک ماندن زمین به جای دفن مردگان آنها را در این محل به طوری قرار می دادند که گوشت تن آن ها به راحتی در دسترس جانوران گوشت خوار مانند کرکس قرار گیرد .

پس از پاک شدن استخوان ها آن را در وسط دخمه درون چاهی که به استودان (استخوان دان ) معروف است قرار می دادند . در قسمت دایره ی وسط اجساد کودکان ، در دایره ی میانی اجساد زنان و در دایره ی انتهایی اجساد متعلق به مردان قرار داده می شده است .

استودان

در پایین کوه و در دامنه ضلع شمالی آب انبارها و تعدادی عمارت خشتی ، آجری و سنگی وجود دارد که خیله نامیده می شود و متعلق به دوران صفویه است . کاربرد خیله ها بیش تر برای انجام مراسم مذهبی و فراهم کردن امکان اسکان همراهان متوفی برای چند روز است که شامل آشپزخانه ، اتاق خواندن دعا و اتاق هایی برای استراحت است .

 

خیله

گرداوری: مارال منصوری

Read more...